Hoeveel Sinti en Roma door de Nazi’s zijn vermoord is niet bekend. De meeste betrouwbare schattingen gaan uit van 220.000 tot 500.0000 slachtoffers. Uiteraard is het in het algemeen moeilijk om een exacte aantallen slachtoffers aan te geven, maar bij Sinti en Roma spelen nog een ander factor een rol: pas de laatste twintig jaar wordt er grondig onderzoek gedaan naar het lot van Sinti en Roma onder het nazi-bewind en naarmate de tijd verstrijkt wordt het steeds moeilijker om de feiten te achterhalen. Een vaststaand feit is in ieder geval dat de nazi’s hebben geprobeerd om Sinti en Roma uit te roeien.

Al in het eerste politieke programma van de Duitse nazi partij, de NSDAP , uit 1920, werden onverbloemd racistische ideeën verkondigd. Toen de nazi’s eenmaal aan de macht waren, hebben ze racistische ideeën in de praktijk gebracht. Duitsland diende een land te worden zonder Joden, Roma, Sinti, Polen, homoseksuelen, asocialen en gehandicapten.

Sinti en Roma waren in de ogen van de nazi’s een inferieur ras en bovendien asociaal. Deze ideeën waren niet nieuw. Ook ten tijde van de republiek van Weimar waren er overal in Duitsland (en in andere Europese Landen) anti-zigeuner maatregelen van kracht, gebaseerd op het vooroordeel dat een nomadisch bestaan niet anders was dan een dekmantel voor criminele activiteiten. Maar het nazi-bewind ging veel en veel verder. Al in 1935 werden de Neurenbergse rassenwetten afgekondigd waarin huwelijken tussen verschillende rassen verboden werden. Ook wetten en maatregelen op het gebied van sociale zekerheid, belastingen en arbeid waren discriminerend voor Joden en Sinti en Roma, waardoor zij maatschappelijk steeds meer geïsoleerd en gemarginaliseerd werden. De maatregelen  volgden elkaar snel op en al in 1936 werden de eerste Sinti en Roma naar concentratiekampen gedeporteerd.

In 1936 vonden immers de Olympische Spelen plaats in Berlijn en daar kon men geen Sinti en Roma bij gebruiken. De Berlijnse Sinti en Roma  werden verbannen naar het concentratiekamp Marzahn. Vele andere Sinti en Roma  werden opgepakt als gevolg van de door Himmler in gang gezette strijd tegen de criminaliteit. Het vooroordeel dat Sinti en Roma crimineel zijn, was tot uitgangspunt van het beleid geworden. Ook werden Sinti en Roma gedwongen gesteriliseerd of opgepakt en weggevoerd omdat ze tot een verkeerd ras zou behoren.

Het lot van degenen die in de concentratiekampen terecht kwamen is bekend: dood door vergassing, uitputting of medische experimenten. Het meest bekende concentratiekamp is Auschwitz. Hier misbruikte kamparts dr. Mengele Sinti en Roma kinderen voor zijn medische experimenten. Hier werd in juli 1944 besloten de Zigeunerafdeling op te ruimen: in de nacht van 1 op 2 augustus 1944 werden 2800 Sinti en Roma vergast. Niet alleen de Duitse joden en Sinti en Roma werden vervolgd. Ook in de bezette gebieden waren zij hun leven niet zeker. Vanuit West Europa werden zij gedeporteerd naar de vernietigingskampen in het Oost. In Oost Europa werden de SS en de Eindsatzkommandos ingezet om Joden,Roma, Sinti en communisten massaal dood te schieten. Terwijl de oorlog nog in volle gang was, waren de geallieerden al bezig een proces Duitse oorlogsmisdadigers voor te bereiden. En kort na het einde van de oorlog begon het proces tegen de belangrijkste oorlogsmisdadigers. Dat proces is bekend geworden als het Neurenbergse proces. Het duurde van 20 november 1945 tot 1 oktober 1946 en eindigde met de ter dood veroordeling van twaalf verdachten; drie kregen levenslang, vier tijdelijke gevangenisstraf en drie mensen werden vrijgesproken. Bovendien werden drie organisaties, de Gestapo, de SD, inclusief de SS, en de leiding van de nazipartij, tot criminele organisatie verklaard. Daardoor konden leden van die organisaties alleen al vanwege hun lidmaatschap voor de rechter worden gesleept.

De aanklacht bestaat uit vier onderdelen. Punt drie is oorlogsmisdaden. Genocide wordt als eerste genoemd met name de genocide op Joden, polen en ‘zigeuners’staat er in de aanklacht. Tijdens het proces wordt bewijs aangedragen van alle aspecten van de genocide op Sinti en Roma: vernietiging door arbeid, gedwongen sterilisaties, gegijzeld en vervolgens doodgeschoten, medische experimenten, massa executies in het Oosten, vergassing in de concentratiekampen; geen gruwel detail wordt overgeslagen. Er is geen enkele twijfel dat de verdachten schuldig waren aan de genocide op Sinti en Roma. Het is dan ook merkwaardig dat in de uitspraak van het tribunaal; Sinti en Roma  niet met name genoemd wordt. De rechters zeiden wel dat er zo overweldigend veel materiaal was over de oorlogsmisdaden waaronder de genocide op Joden en andere volkeren dat het onmogelijk is dat allemaal op te nemen in de uitspraak. Vanuit het oogpunt van de rechters, namelijk bepalen of de verdachten allemaal schuldig waren aan wat er in de aanklacht stond, is dat misschien begrijpelijk. De verdachten waren zonder een zweem van twijfel schuldig aan oorlogsmisdaden waaronder genocide. Voor Sinti en Roma is het echter een bittere pil. De uitspraak is op grote schaal verspreid en daarin worden zij niet vernoemd. Allen wie de moeite neemt om de duizenden bladzijden van het proces door te nemen ziet dat de Duitse oorlogsmisdadigers ook veroordeeld zijn vanwege de genocide op Sinti en Roma.